De eerste dag dat we gingen 'klussen' zijn we begonnen met zo veel mogelijk eraf halen. Al het houtwerk losschroeven van de buitenkant, het rondhout en de zwaarden eraf, zo veel mogelijk ruimte maken en tegelijk ook goed kijken hoe het staal eronder er aan toe was.

Ook van binnen hebben we alle kastjes en banken leeggehaald. Zo konden we meteen goed inventariseren wat voor lijnen er zijn en we vonden ook wat onderdelen, schuifjes, klipjes en nog veel meer. Het was eigenlijk een soort schatzoeken, want deze boot heeft veel opbergmogelijkheden.

De opbrengst:

• Badminton shuttle
• Fancy uit 1999
• Waterkaarten 2000/2001
• Pen en meer kleine spulletjes
• Een voorraad babyluiers (altijd handig)
• Slacentrifuge
• Wat oude pannen
• Gordijnroedes en klemmetjes
• Een pakje boter in de koelkast ;)
• Metalen sterren voor op de zwaardkop
• Gouden eikel(?) voor bovenop de mast
• Grootzeil, kluiver, stormfok en een halfwinder
• Veel lijnen en touwen, vlaggelijntje
• Boordlichten
• 2 kapotte accu's
• En nog veeeeel meer

Kijk bij de foto's van de eerste klusdag om te zien wat we allemaal hebben gevonden en mee naar huis hebben genomen.

Het is een tijdje geleden, maar ik heb zojuist weer wat klusfoto's ("Luiken, vlonders en deurtjes") online gezet. Ferry heeft de afgelopen weken flink zijn best gedaan: De kuipvloer heeft een heel nieuw waterdicht, glimmend en anti-slip luik gekregen met daar omheen nieuwe vlonders. Het knapt al heel snel een stuk op!

Het schuifluik van de ingang van de kajuit hebben we uitbesteed aan een handige kennis. Toen Ferry daar langs ging, viel zijn oog op een koekoek die daar stond en zo hebben we nu EN een opgeknapt schuifluik EN een nieuwe koekoek. De lijst/rand van het schuifluik is opgeknapt en bovenop zijn er nieuwe plankjes ingelegd, we hoeven het alleen nog te lakken (en misschien een keer de onderkant mooier maken).

De koekoek was zo goed als af. Hij was helemaal tot in detail gemaakt zoals het omschreven stond in het boek "Afbouw en verbouw van een platbodem" uit 1985. Met randjes op de goede plek, gootjes voor een goede afwatering. Er waren zelfs al uitsparingen uit gehakt voor de scharnieren. Ferry moest hem nog wel in elkaar zetten zelf en heeft er ruitjes in gezet: dik (10mm) en degelijk Lexan. Dat is goed te verwerken en ook veiliger dan glazen ruitjes.

In het fotoalbum "Nieuwe motor" kun je vooral op de derde foto goed zien wat de staat van de deurtjes was. Beiden deurtjes hadden één helemaal kale kant en één kant met nog wat lak er op. Blijkbaar had altijd één deurtje open gestaan en de ander altijd dicht. Hoewel ik nu de neiging heb om op te sommen wat er allemaal aan mankeerde, kan ik beter benadrukken hoe mooi Ferry ze nu heeft gemaakt. De louvre-achtige plankjes heeft hij vervangen voor ruitjes, ook Lexan. Dan tocht het minder en komt er meer zonlicht binnen.

Hoewel het volgende week toch weer gaat vriezen (nog maar even de motor niet testen, maar winterklaar houden), beginnen de lentekriebels te komen en wordt er al gesproken over 'vaarklaar maken'. Tijd om eens van de boot te gaan genieten!

(maar eerst het schuifluik kitten en lakken, zwaarden schuren, nieuwe stukken daar in, lak er op...)

Bekijk in het fotoalbum de foto's van onze prachtige luiken, vlonders en deurtjes :)

In het fotoalbum van klusdag 14 kun je zien dat het weer nóg slechter was dan de dag ervoor. Ik heb een paar plekken in het dek geborsteld, maar het was allemaal te nat om er grondverf op te smeren. We hebben snel het zeil er overheen getrokken, zodat het niet weer opnieuw ging roesten.

Door de regen hebben we niet veel kunnen doen, omdat de meeste klussen nu buiten zijn en vooral hangen op het klaarmaken van de boot om naar binnen te gaan. Als we een privéloods hadden, waren we allang binnen geweest, maar nu moeten we de loods delen en andere mensen zijn niet zo blij als je vlak naast hun net gelakte boot gaat staan lassen, slijpen, schuren, etc...

De dag ervoor had Niels ons goed geholpen met het roestvrij maken van één zijkant van de zeeschouw en nu zouden we met zijn tweeën de andere zijkant en de voor- en achterkant doen. Ergens hoopten we ook met een beetje geluk de onderkant te doen, zodat we in onze 3 vrije weken de boot toch in ieder geval klaar hadden gemaakt om weer naar binnen te gaan. Dit was wederom onder het allesomvattende motto: Het kan nog...

Aangezien we de volgende dag weer moesten werken, hadden we wel afgesproken dat we de tijd in de gaten zouden houden, zodat we nog een beetje op tijd konden gaan slapen. Dat was een nobel streven dat later toch anders bleek te lopen, zoals dat altijd gaat.

Omdat het nogal waaide de dag ervoor (en daarmee ook ons klus-stof), hebben we meteen alle zeiltjes opgehangen om zoveel mogelijk stof op te vangen. Dat was erg aangenaam met het zomerse weer, vooral toen ik 'even' met de slijptol met komborstel onder een zeiltje de voorkant roestvrij ging maken, bedenkt in de nodige bescherming. Veiligheid gaat toch voor alles en maar goed ook, want door alle rare hoeken en houdingen sprongen regelmatig harde stukken verf en roest in het rond.

Terwijl ik begon aan de buitenkant, was Ferry bezig met ook de kuip te ontdoen van alle roest en kit (As ge het niemeer wit: ...). Daar was hij redelijk snel klaar mee en nadat ik de kuip even goed had gepoetst en de ontdekte roestplekken had opgeschuurd, gingen we samen verder aan de buitenkant. Daarbij had Ferry gelukkig het groffe borstelwerk overgenomen en ging ik er achteraan met een schuurmachine om alle plekken mooi glad te schuren. Na 3 weken zo hard klussen had ik soms het idee dat de apparaten mij hanteerden in plaats van andersom ;)

Uiteindelijk hebben we alles buiten boven de waterlijn ontroest en in de grondverf gezet. Het was inmiddels wel 22:30 eer we uit Amsterdam vertrokken, maar als je eenmaal bezig bent, dan wil je het gewoon 'even afmaken'. We hoeven alleen nog een paar plekken aan de onderkant aan te pakken en dan kan Ostara eindelijk naar binnen. Dan zoekt het weer maar lekker uit wat het doet, want wij staan dan vrolijk fluitend binnen onze mooie zeeschouw te schilderen.

In het fotoalbum kun je zien dat we ondertussen nog steeds lol hebben tijdens het werken (al werd het wel vermoeiend die lange dagen). Uiteindelijk wordt Ostara rood met geel (zie onze 'kleurplaat' helemaal onderaan), maar dat grijs ziet er nu ook bijzonder mooi uit na al dat roestbruin :)

Vandaag zouden eindelijk de mast en giek hun eerste laklaag krijgen! Ik had inmiddels al meerdere dagen staan schuren, de scheuren waren opgevuld met epoxylijm (gemixt met zaagsel voor de kleur) en daarna was de overtollige epoxy weer eraf geschuurd.

Ondanks het vele schuren, ging ik vandaag nog één keer licht schuren met de hand, zodat de mast en giek echt mooi glad zouden zijn voor het lakken. Natuurlijk duurde dat allemaal weer wat langer dan gedacht en uiteindelijk moet je ook de knoop door hakken en zeggen: "Nu is het goed". Je blijft namelijk overal plekjes zien. Het hout is een beetje roodachtig en als je schuurt wordt het eerst lichter en later wordt het weer wat roder. Daardoor zag je iedere keer weer kleurverschil en op die manier kun je bezig blijven.

Ferry maakte voor mij een bakje 2 componenten lak waarmee ik hard aan het werk ging. Het was erg leuk om te zien dat het hout meteen een stuk mooier eruit zag met de laklaag erover. Het glanste niet alleen, maar een kwam echt een mooie warme rode gloed naar voren. Al die dagen dat ik heb staan schuren en tegen het blanke hout heb gekeken, waren nu de moeite waard geweest.

Ondertussen heeft Ferry een gat voor de uitlaat geboord (in het stuk staal dat hij de vorige keer erop heeft gelast) en daarnaast heeft hij zich uitgeleefd met het lasapparaat. In het roer zat bijvoorbeeld een gat op de plek waar waarschijnlijk ooit een vlaggestok houder heeft gezeten. Het leek er op dat die er een keer is afgeslepen en dat het gat toen is opgevuld door plamuur. Heel soms kan het handig spul zijn om een echte krater mee glad te strijken, maar in dit geval was het staal eronder niet goed geconserveerd en toen is het onder het plamuur gaan roesten. Ferry heeft hier een nieuw stuk rond staal aan gelast en het ziet er weer zo goed als nieuw uit.

Ga naar het fotoboek van klusdag07 om de vóór en na foto's te zien van zowel het roer als de mast en giek.

Als er geklust moet worden, is het standaard beeld al snel dat de man de vuile handen haalt, en dat de vrouw zorgt voor de inwendige mens. Ook zijn er vrouwen die continu met een stofzuiger in de weg gaan lopen om maar gelijk de zaken schoon te houden. Het is maar net waar de prioriteiten liggen.

Als ik zo om mij  heen kijk bij het klussen aan de Ostara, maar ook eerder bij het klussen aan de Aeolus zie ik veel vrouwen (er zijn uitzonderingen ;-) ) die bovenstaande standaard beeld bevestigen. Vrouwen die op de werf een beetje mooi lopen te zijn, of in ieder geval proberen om geen nagels te scheuren of vieze handen te krijgen. Vrouwen die tegen het einde van de dag even komen vertellen dat de waterlijn net niet helemaal recht is, of dat er ergens nog een veeg van de kwast een beetje zichtbaar is.

Vandaag (de 25e) is een dag die mij eerlijk gezegd vaak gewoon voorbij gaat, zoals alle andere dagen. Ellen vind deze dag, de 25e van iedere maand iets specialer. Vandaag is het om precies te zijn 6 jaar en 3 maanden geleden dat Ellen en ik ontdekten dat we elkaar leuk vinden.

Waar ik blij mee ben, is dat Ellen zich niet meet aan de "standaard" dames. Ellen klust namelijk gewoon mee. Overal of klus kleren aan en schuren, schilderen maakt niet uit. Nu we met de Ostara bezig zijn is zij de mast te lijf gegaan met een bandschuurmachine, en de romp met de slijptol. het mengen van de 2 componenten lak etc is ook geen probleem. Op deze manier kun je tenminste zeggen dat je samen een boot hebt, samen een boot vaart, en samen de boot onderhoud. Daarnaast gaat het op deze manier net allemaal effe sneller. Wel zo fijn, als je boot in Amsterdam op de wal staat waar je zo snel mogelijk weg wilt varen.

Op de werf worden geregeld opmerkingen gemaakt als: "Zij is er niet vies van hè, een beetje mannen werk" of "Hè meid, wat zie je er weer charmant uit vandaag" Alsof het vreemd is dat je samen een boot onderhoud.

Gelukkig, mijn vrouw is klusser.