Op klusdag nummer drie waren de mast en giek redelijk ontdaan van hun lak door de afbijt, maar ze moesten nog wel helemaal geschuurd en voorbereid worden zodat we later met 2 componenten epoxy de kieren, gaten en spleten (door de uitdroging) dicht konden maken.

Het ging allemaal best lekker, alleen jammer dat de afzuiging van de bandschuurmachine niet werkte. Zo zat er geen zaagsel in het reservoir, maar des te meer op mijn armen (en in mn haar, neus, ogen, oren, mond...).

Ondertussen was Ferry bezig om het mastbeslag op maat te maken en om de strips tussen de ringen te bevestigen.

Als er geklust moet worden, is het standaard beeld al snel dat de man de vuile handen haalt, en dat de vrouw zorgt voor de inwendige mens. Ook zijn er vrouwen die continu met een stofzuiger in de weg gaan lopen om maar gelijk de zaken schoon te houden. Het is maar net waar de prioriteiten liggen.

Als ik zo om mij  heen kijk bij het klussen aan de Ostara, maar ook eerder bij het klussen aan de Aeolus zie ik veel vrouwen (er zijn uitzonderingen ;-) ) die bovenstaande standaard beeld bevestigen. Vrouwen die op de werf een beetje mooi lopen te zijn, of in ieder geval proberen om geen nagels te scheuren of vieze handen te krijgen. Vrouwen die tegen het einde van de dag even komen vertellen dat de waterlijn net niet helemaal recht is, of dat er ergens nog een veeg van de kwast een beetje zichtbaar is.

Vandaag (de 25e) is een dag die mij eerlijk gezegd vaak gewoon voorbij gaat, zoals alle andere dagen. Ellen vind deze dag, de 25e van iedere maand iets specialer. Vandaag is het om precies te zijn 6 jaar en 3 maanden geleden dat Ellen en ik ontdekten dat we elkaar leuk vinden.

Waar ik blij mee ben, is dat Ellen zich niet meet aan de "standaard" dames. Ellen klust namelijk gewoon mee. Overal of klus kleren aan en schuren, schilderen maakt niet uit. Nu we met de Ostara bezig zijn is zij de mast te lijf gegaan met een bandschuurmachine, en de romp met de slijptol. het mengen van de 2 componenten lak etc is ook geen probleem. Op deze manier kun je tenminste zeggen dat je samen een boot hebt, samen een boot vaart, en samen de boot onderhoud. Daarnaast gaat het op deze manier net allemaal effe sneller. Wel zo fijn, als je boot in Amsterdam op de wal staat waar je zo snel mogelijk weg wilt varen.

Op de werf worden geregeld opmerkingen gemaakt als: "Zij is er niet vies van hè, een beetje mannen werk" of "Hè meid, wat zie je er weer charmant uit vandaag" Alsof het vreemd is dat je samen een boot onderhoud.

Gelukkig, mijn vrouw is klusser.

Gisteren was ons laatste avontuur met Aeolus. Het plan was om Aeolus samen naar een plek te varen waar hij uit het water gehesen kon worden EN waar de grote vrachtwagen op het terrein kon. Bij de Graaff paste dit nu niet, bij de kleine kraan kan geen grote vrachtwagen komen, en bij de grote kraan stonden nog te veel boten op de wal. Gelukkig konden we terecht bij vd Wees transport. Daar moest naartoe gevaren worden. Het leek er op dat Aeolus samen met zijn goede vriend Beafort een leuk feestje aan het vieren was, uit de richting WZW met een dikke 6 bft. Al gauw kwamen we er achter dat de harde wind er op het water voor zorgde dat het flink golfde en spookte. Ondanks dat het maar een klein stukje varen was, klotste en spetterde er flink wat water over en in de boot (en daarmee ook veel op ons).

Alsof de tocht naar de hijskraan nog niet spannend genoeg was, kregen we van de kraanmachinist te horen dat de harde wind misschien nog roet in het eten kon gooien. Het waaide namelijk zo hard dat ons 'kleine' en 'lichte' bootje waarschijnlijk alle kanten op zou waaien zodra hij opgehesen werd (als hij 20ton had gewogen, was er niets aan de hand geweest). Ze wilden niet het risico lopen dat de hijsbanden eraf zouden schuiven en dat Aeolus eruit zou vallen. Misschien als de wind wat zou gaan liggen, dat het dan wel te doen was.

Na goed overleg met Jörg (de koper in Duitsland), de kraanmachinist en diverse andere deskundigen op lokatie, zouden we het toch gaan proberen. We moesten daarvoor eerst onder een verlengd stuk kade doorvaren (paste precies), zodat we dichter bij de kant zouden liggen. Dan hoefde de kraan hem niet zo ver te hijsen en de vrachtwagen niet zo ver het terrein op. De hijsbanden zijn nog extra vastgelegd aan de boot om te voorkomen dat ze weg konden schuiven. Gelukkig was het voor de mannen niet de eerste keer dat ze een boot uit het water hesen. Het ging dan ook erg goed, ondanks de wind die toch wel aan Aeolus liep te trekken (maar zij trokken terug ;). Het was voor veel aanwezigen toch wel een fascinerend schouwspel, waarschijnlijk omdat ze normaal wat andere en vooral zwaardere dingen hijsen ;)

Uiteindelijk landde Aeolus veilig op de vrachtwagentrailer en kon hij worden vastgemaakt voor zijn lange reis. Dit was ons laatste avontuur met Aeolus, maar hijzelf is net weer begonnen aan een heel nieuw avontuur. Vanmiddag hebben we van Jörg gehoord dat de zalmschouw veilig is aangekomen op zijn bestemming. We wensen ze veel plezier en hopen dat hij er net zo veel plezier aan gaat beleven als wij dat hebben gedaan.

Meer foto's kun je vinden in het fotoalbum.

Deze elfde klusdag begon teleurstellend: Het regende hard en Ferry en ik zaten onderweg naar Amsterdam al te verzinnen wat we allemaal zouden kunnen doen als het zo zou blijven regenen. Daarom zijn we eerst langs een 2ehands zaak in botenspullen en -onderdelen gereden, om te kijken of er nog wat bruikbaars bij zat. Er zitten redelijk wat bruikbare spullen bij we in de toekomst kunnen gebruiken als we de dingen gaan aanpakken die nu minder prioriteit hebben (ivm weinig tijd en beperkt budget). Eenmaal in Amsterdam aangekomen waren de grootste buien voorbij en konden we gaan werken aan de buitenkant van de boot.

Ferry had nog genoeg slijp- en laswerk te doen; de nieuwe uitlaat moest er nog in gelast worden, enkele gaten van schroeven dichtgelast en andere dingen wilden we eraf hebben, dus dat mocht de slijptol dan weer doen.

Ik kreeg de nobele taak om het motorruim in te duiken, waarschijnlijk omdat ik de dunste armpjes heb (en niet kan lassen), om de boel op te ruimen zodat Ferry het later goed roestvrij kan maken en schilderen voordat de motor er in gaat.

Nu zit er onder de boot een scheg, een hol ding die vol zat met rommel en piepschuim. Door die scheg loopt de schroefas, waardoor het een bijzonder onbereikbaar plekje was om rommel uit te vissen. Gewapend met een lang hoekprofiel, handschoenen en een blikje met 1 platte kant, ben ik de strijd aangegaan met alle rotzooi die erin lag. Het was een lang proces van iedere keer porren om wat piepschuim los te krijgen om vervolgens mijn arm langs de schroefas in de smalle scheg te wurmen, zodat ik iedere keer een handje rommel naar boven kon halen om weg te gooien. Het hoogtepunt van het gevecht (en tegelijk mijn moment van overwinning) was toen er in één keer het laatste stuk piepschuim los kwam van helemaal achterin de scheg. Het was een flink stuk en ik was erg blij dat het stomme ding eruit was.

In het motorruim en in de banken van de kuip heb ik verder zo veel mogelijk alle roestbubbels losgekrabt en daarna alles gestofzuigd. Het is veel werk geweest en uiteindelijk heb je nog steeds een roestig geheel, maar het is wel een stuk opgeruimder en schoner om in te werken. Nu maar hopen dat Ferry het binnenkort echt kan ontroesten, volsmeren met menie en kan schilderen zodat de motor er in kan.

Wat ik ook hoop dat de komende (klus)dagen het weer net zo mee zit als de afgelopen dagen. Het was allemaal slecht voorspeld, maar uiteindelijk was het toch prima weer! De wind mag iets minder, maar wijzelf klagen niet zo ;) als het droog is, kunnen we echt gaan ontroesten, menie gaan smeren en dan kan de boot eindelijk naar binnen. Dan kan het weer doen wat hij/zij wil, maar dan gaan wij hoe dan ook schilderen en dan wordt het echt mooi!

Ga naar het fotoboek voor meer foto's van deze klusdag.

Deze week is niet veel goeds voorspeld wat het weer betreft. Omdat we toch door willen zijn we toch naar Amsterdam gereden om te doen wat haalbaar is met het weer.
 Een ritje via Vlaardingen, waar de watertank klaar lag die we besteld hadden. Jammer dat er niet voldoende slang op voorraad was, maar nu niet zo belangrijk.

Omdat het toch regende, kon ik wat piepschuim achter de betimmering weg halen, waar we nog moeten gaan lassen aan de strijkklampen. De stukken betimmering die er aan moesten geloven bestaan uit triplex, wat al redelijk los zat. Er is daarbij niets kapot gegaan. Wel zo fijn, dan kunnen we het makkelijk weer terug timmeren. Al hangt het er nu wel een beetje jammer bij....

Ellen begon met het lakwerk aan de mast en de giek. Dit werd de 3e laag, per laag wordt het mooier. Ik ben begonnen met de watertank op zijn plek te leggen, om zeker te weten dat deze daar past. Zoals verwacht, past het precies onder het bed. Als alles aangesloten is, kunnen we 90 liter drinkwater opslaan. Aan de lijst van klussen voor later kan de plaatsing van de watertank worden genoteerd.

Helaas knapte het weer niet op, en zijn we weer vertrokken. Omdat we voldoende tijd hadden, zijn we opzoek gegaan naar wat slang voor het drinkwater en nog wat staal.

De foto in het groot vind je in het fotoalbum van klusdag 08.

Vandaag hebben we, samen met onze vriend Marc, Ostara winterklaar gemaakt. Ferry en ik hebben eerder al de meeste spullen van boord gehaald en de afsluiters binnen winterklaar gemaakt. Dat laatste was een kwestie van het loskoppelen van de afvoerslang van het spoelbakje (de wc-pot was al los van toen die afsluiter vervangen was) en daarna vulden we de slangen met antivries. Als je dan heel even de afsluiters/kranen open en dicht draait, dan komt er ook antivries tussen de afsluiters zelf en is de kans zo klein mogelijk dat er iets bevriest.

Marc en Ferry zouden dus vooral de motor klaarmaken voor de winter. Heel simpel gezegd, komt dat op hetzelfde neer: overal waar normaal water in zit of in kan zitten, giet je nu zo veel mogelijk antivries in. Het motorblok is alleen wel iets groter dan een afvoerslang, maar gelukkig hadden we ruim genoeg liters antivries ingeslagen. Het was mooie knalroze antivries en die kon je dus goed zien in onze doorzichtige slangen aan de motor. In het foto-album van het winterklaar maken, kun je zien hoe roze dat was.

Op de foto's kun je ook zien dat ik ondertussen (naast het aangeven van gereedschap en het toezicht houden ;) ook de nobele taak had om Ostara een flinke poetsbeurt te geven. Dan kon ze lekker schoon en fris de winter in.

De motor was eigenlijk vrij snel volgegoten met antivries en toen alles was gecontroleerd, zijn we met zijn drieën naar de Vollenhovense Bol 'Die Groene Haeringh' gegaan om ook daar een motor een paar slokjes antivries te geven. Marc had gelukkig zijn motor nog niet helemaal losgehaald uit zijn boot zoals wij dat hadden gedaan, maar daardoor was het wel wat langer zoeken waar nu allemaal antivries in moest ;) maar uiteindelijk is dat ook gelukt.

De meeste foto's van zijn boot zijn van het moment dat we het houten roer eraf wilden halen. Marc had al eens geprobeerd om met de giek van de "mare Malaika", de buren van  de Haringh het roer er af te takelen. Dit was niet gelukt, het moest dus vast zitten..Ferry en Marc hebben er een klein werkvlotje naast gelegd om te kijken wat er nog vast zat en hoe ze hem er af konden halen. Er moest een grote steeksleutel komen, en later nog een grotere. En toen een waterpomptang, want het was geen grote moer maar een splitpen. En toen een kleine steeksleutel. Uiteindelijk zat er een klein boutje door een roerhaak onder water. Dit hadden ze er toen eindelijk uit dus begonnen ze het roer er uit te tillen. Het enige dat gebeurde was dat ze hun vlotje onder water drukten. Ze besloten dat er op de onderste roerhaak ook nog een borg zou zitten, en dat het roer er pas af zou gaan wanneer de boot op de wal gaat. Ondertussen was Christa, de vriendin van Marc, ook komen kijken hoe het winterklaar maken verliep.Wij hebben ons best vermaakt met het 'toezicht houden' op deze spannende klus. Tegelijk hebben we wel nog zo veel mogelijk lijnen uit de mast gehaald en wat spullen met een houdbaarheidsdatum ingepakt.

Het einde van deze productieve dag hebben we gezellig (en lekker warm binnen) afgesloten met een heerlijke maaltijd.

Kijk in het album 'winterklaar maken' voor alle foto's van die dag.