Vandaag hebben we allebij een snipperdag opgenomen. Op deze manier hadden we een lang weekend om de boot klaar te maken voor 24 augustus, dan gaan we tewater.

We hadden gepland om de motor te plaatsen, en binnen op te ruimen en in te ruimen. Ook moest er nog wat anti-fouling onder de boot gesmeerd worden. Dit goedje zorgt ervoor dat er geen grasmat aan de onderkant va nde boot groeit, of dat er een baard van sinterklaas achter je aan sleept. Ellen heeft daar de ochtend aan besteed, en ik ben begonnen met het inrichten van het motorruim. Afwatering van de kuipvloer in orde maken, koelwater systeem aanleggen, vetpers (om de schroefas te smeren) en grof brandstof plaatsen en aansluiten. Ondertussen was het middag. Die paar dingetjes duren toch wel lang, metname omdat je er eigenlijk allemaal net niet lekker bij kunt (meestal op een boot).

Maargoed, rond 13:00 kwam de havenmeester met de heftruck om de motor er in te tillen. Dit ging allemaal soepel. Er was alleen 1 motorsteun, waar de bevestiging van de motor net niet op paste.  Het bleek dus, dat deze altijd al verkeerd had gestaan, en verklaarde ook de gescheurde demper aan de oude motor. Het grote aansluiten kon beginnen.

Brandstof leidingen, koelwater slang, dikke elektra voedingen vanaf de accu, dunne draadjes vanaf het instrumenten paneel etc etc. Rond het avond eten was alles bijna klaar. Ook Ellen was binnen behoorlijk opgeschoten, het rook er weer fris, en het meeste stof was verdwenen. Na het avondeten nog een paar dingetjes afronden en daarna proefdraaien. Hoofdschakelaar om, sleutel in het contact, accesoirestand en de lampjes gingen branden. Doordraaien naar start en.... Er gebeurde niets. Omdat het veel te warm was, en mijn denkvermogen uitgezweet, besloten we om de boel de boel te laten en naar huis te gaan.

Ga voor alle foto's van deze dag (en de andere klusdagen) naar het fotoalbum.

In het fotoalbum van klusdag 14 kun je zien dat het weer nóg slechter was dan de dag ervoor. Ik heb een paar plekken in het dek geborsteld, maar het was allemaal te nat om er grondverf op te smeren. We hebben snel het zeil er overheen getrokken, zodat het niet weer opnieuw ging roesten.

Door de regen hebben we niet veel kunnen doen, omdat de meeste klussen nu buiten zijn en vooral hangen op het klaarmaken van de boot om naar binnen te gaan. Als we een privéloods hadden, waren we allang binnen geweest, maar nu moeten we de loods delen en andere mensen zijn niet zo blij als je vlak naast hun net gelakte boot gaat staan lassen, slijpen, schuren, etc...

Vandaag geen las, schuur, slijp of lak klussen. Vandaag hebben we de "nieuwe" motor opgehaald. Eerst even een aanhanger geregeld bij een oom van Ellen, 2 motoren passen niet in de kofferbak van een Peugot 207sw. De havenmeester heeft met de heftruck geholpen om de oude motor uit de boot te tillen en in de aanhanger te parkeren. Eerder hebben we de motor al losgemaakt van de schroefas, elektra en morse-kabels los gemaakt en de moeren van de motorsteunen gelost. Er zat nog een stukje boot in de weg om de motor er uit te halen. Met mijn timmermans oog had ik bepaald dat de motor omhoog kon tot boven de bouten, dan een kwartslag draaien om vervolgens er helemaal uit te kunnen. Toen bleek toen dat het carter te groot was, en dat de draai niet paste. Het stukje boot moest er aan geloven, en de slijptol werd gepakt. Echter bleek dat er over nagedacht was met het inbouwen van deze motor, dat stukje boot zat vast met bouten. Dus de slijptol weer opgeruimd, en 2 bahco's gepakt. Motor in de aanhanger en weg wezen.

In Hoorn aangekomen hebben we eerst even naar de motor gekeken. Ziet er netjes uit, en loopt volgens de verkoper als een naaimachine. Omdat er gezegd werd dat deze gereviceerd is, wilde ik wel weten wat er aan gebeurt is. De techneut begon een opsomming: Lagerschalen, overmaatse zuigers, kleppen etc etc. Als laatste een busje Volvo groen erop gespoten. Dat laatste kan ik zien, en ziet er netjes uit. De rest gaan we vanuit dat het klopt.

Dan vraag je je af: "Waarom heb je dat ouwe ding mee genomen?" Nou, heel simpel. De keerkoppeling, startmotor en dynamo moesten overgezet worden op dat nieuwe blok. De startmotor en de dynamo is niet zo moeilijk, maar de keerkoppeling met het vliegwiel (achteraf ook niet) leek mij iets voor een deskundige, aangezien ik geen idee had hoe dat aan elkaar zit. Wat blijkt: Een sleutel 13 en een grote bandenlichter. Meer heb je niet nodig. Gelukkig mocht ik ook sleutelen, het zou een straf zijn om toe te moeten kijken hoe anderen het leuke werk even doen.

Toen alles geregeld was, konden we met de gebroeders Penta terug naar Amsterdam, om daar de nieuwe motor een plekje te geven in de loods. Die gaan we weer plaatsen als het motorruim geschilderd is.

Onderweg naar Amsterdam belde mijn werkgever/collega Rob dat hij in de buurt was en ons project wel eens wilde zien. Dus toen wij terug kwamen hebben we hem nog even een "rondleiding" gegeven.

Het heeft allemaal lang genoeg geduurd met die winter. Stoppen met die sneeuw, en omhoog met de temperatuur, een elfstedentocht zit er toch niet meer in. Vandaag stond in het teken van "zomer klaar" maken van de Ostara. Het was de hoogste tijd om het dekzeil er af te halen. Gelukkig heeft het nog een aantal keer gesneeuwd, maar daar hebben we ons niet door tegen laten houden. We waren niet alleen op de haven. Er was iemand bezig met het optuigen van een polyvalk, en diverse motorboot schippers waren ook druk bezig hun schip wakker te schudden uit de winterslaap.

Ellen heeft zich binnen prima vermaakt. Zij heet het plateau voor het toilet er uit gesloopt, en daar onder de boel eens goed ontroest. Daarna heet ze er een frisse laag primer op gesmeerd. Al met al was dat toch nog een dagtaak. En hard nodig, want de 1e binnenklus is het afmaken van het toilet. Nieuw plateau er in en alles een beetje opfrissen. ook de aftimmering natuurlijk.

Ik heb mij bezig gehouden met van alles en nog wat aan de buitenkant. Daar was het tenslotte lekker weer voor. Als eerste was de mastlier aan de beurt. Deze  moest nog netjes vastgezet worden, en de draad moest nog andersom op de klos. Daarna hebben we de mast op zn plek gelegd, boel aangeslagen en de lier getest. Zoals verwacht ging dit prima.

Het is een wormlier. De meest gebruikte lieren zijn met een groot tandwiel op de klos, en een kleiner tandwiel op het rondsel, en dan met een pal voor de vergrendeling bij het hijsen, en een remband voor het strijken. Bij een wormlier zit er in plaats van een klein tandwiel een vast wormwiel op de rondselstang. Het voordeel is. Verder is er geen vergrendelpal nodig, en ook geen remband. Het voordeel is, dat het lekker eenvoudig werkt. Je hoeft alleen maar te kijken dat je de goede kant op draait. Verder kun je in welke srand dan ook gewoon de slinger los laten, om even koffie te drinken. Het nadeel is, dat je zowel moet slingeren voor het zetten, en voor het strijken van de mast.

Na deze test heb ik nog wat gerommeld met een blokje (katrolletje) wat de draad op de trommel begeleid. Vervolgens kon de mast weer omlaag omdat de vallen er nog aan moesten. Thuis heb ik mij verloren gezocht naar de fokkeval en de kluiverval. Ik wist zeker dat we die hadden. Het bleek dat deze in het kabelgat lagen. Alles er aan, en de mast weer omhoog. Het begint zo langzamerhand op een zeilboot te lijken

Daarna moest nog het schuifluik er op en de deurtjes er aan, inclusief het nodige hang- en sluitwerk. Ook dat ziet er weer gelikt uit! En, als kroon op het werk hebben we onze stamboek plaquette een mooi plekje gegeven. Ondanks de sneeuw was het een zeer nuttige dag.

2e paasdag hebben we wederom volledig aan de boot besteed. Eerst zijn we op pad geweest voor een nieuw toilet. Wel of geen hevelbocht toepassen, thats the question. Wel: lange slangen, kans op verstopping. Niet: Korte slang, dus minder kans op verstopping. we draaien toch de afsluiters dicht wanneer we varen of van boord gaan... Dus: Verzinnen we nog wel. Verder hebben we aan boord nog even de 2e laag primer gesmeerd op de plaats waar het toilet moet komen.

Daarna zijn we thuis aan de slag gegaan om de zwaarden verder kaal te halen, gaten te boren in de nagelbank (voor de korvijnagels) en een "leuterpot" te maken (daarin steek je de lummel van de giek) voor op de nagelbank. Het luik van het kabelgat was ook weer een mooi voorbeeld van wat niet handig is. Deze is nu verbeterd en als de lijm droog is kan deze geschuurd en gelakt worden.

Ook vandaag mogen we niet klagen over de vorderingen, zeker omdat het ook nog eens lekker weer was!

Foto's vind je in de albums optuigen, zwaarden en nagelbank.

Het is een tijdje geleden, maar ik heb zojuist weer wat klusfoto's ("Luiken, vlonders en deurtjes") online gezet. Ferry heeft de afgelopen weken flink zijn best gedaan: De kuipvloer heeft een heel nieuw waterdicht, glimmend en anti-slip luik gekregen met daar omheen nieuwe vlonders. Het knapt al heel snel een stuk op!

Het schuifluik van de ingang van de kajuit hebben we uitbesteed aan een handige kennis. Toen Ferry daar langs ging, viel zijn oog op een koekoek die daar stond en zo hebben we nu EN een opgeknapt schuifluik EN een nieuwe koekoek. De lijst/rand van het schuifluik is opgeknapt en bovenop zijn er nieuwe plankjes ingelegd, we hoeven het alleen nog te lakken (en misschien een keer de onderkant mooier maken).

De koekoek was zo goed als af. Hij was helemaal tot in detail gemaakt zoals het omschreven stond in het boek "Afbouw en verbouw van een platbodem" uit 1985. Met randjes op de goede plek, gootjes voor een goede afwatering. Er waren zelfs al uitsparingen uit gehakt voor de scharnieren. Ferry moest hem nog wel in elkaar zetten zelf en heeft er ruitjes in gezet: dik (10mm) en degelijk Lexan. Dat is goed te verwerken en ook veiliger dan glazen ruitjes.

In het fotoalbum "Nieuwe motor" kun je vooral op de derde foto goed zien wat de staat van de deurtjes was. Beiden deurtjes hadden één helemaal kale kant en één kant met nog wat lak er op. Blijkbaar had altijd één deurtje open gestaan en de ander altijd dicht. Hoewel ik nu de neiging heb om op te sommen wat er allemaal aan mankeerde, kan ik beter benadrukken hoe mooi Ferry ze nu heeft gemaakt. De louvre-achtige plankjes heeft hij vervangen voor ruitjes, ook Lexan. Dan tocht het minder en komt er meer zonlicht binnen.

Hoewel het volgende week toch weer gaat vriezen (nog maar even de motor niet testen, maar winterklaar houden), beginnen de lentekriebels te komen en wordt er al gesproken over 'vaarklaar maken'. Tijd om eens van de boot te gaan genieten!

(maar eerst het schuifluik kitten en lakken, zwaarden schuren, nieuwe stukken daar in, lak er op...)

Bekijk in het fotoalbum de foto's van onze prachtige luiken, vlonders en deurtjes :)

De 10e klusdag. Vandaag stond in het teken van nog meer lassen en slijpen. De dag begon wat regenachtig, dus hebben we eerst nog wat boodschappen gedaan bij de "doet het zelf zaak", en hebben we alvast de tules in de watertank gemaakt om hem verder aan te kunnen sluiten.

Toen het droog werd, heeft Ellen wat orde op zaken gesteld waar het gaat om opruimen, en ik ben begonnen met de rotte plek uit het dek te slijpen. Daarna hebben we verzonnen hoe we er een nieuwe plaat op moesten lassen zonder de betimmering vlam te laten vatten. Een centimeter of 5 van de plaat overlapte het houten (met piepschuim geisoleerde) plafond van de kajuit. De isolatie begon al een beetje te smeulen tijdens het slijpen... Hier dus, net als bij de mastkoker, zo veel mogelijk piepschuim weg gestoken, vervangen voor natte lappen en het hout zo nat mogelijk gemaakt, en Ellen als brandwacht naar binnen. Redelijk vlot was alles gelast, en hebben we geen brand gehad. Nu moest de ankerlier weer op deze plaat gemaakt worden. Ook dat is zonder brand gelukt. Al snel kon ik beginnen met het vlak slijpen van de las, en van het stukje voorbord wat ik gisteren gerepareerd had. Daarna moest het dek eens grondig geveegd worden, omdat het daar een grote bende was van laspeuken en andere staal troep. Ellen heeft ondertussen de 5e laklaag op de mast gesmeerd.