Een beetje meer duidelijk...

Op vakantie kwamen we de VN60 tegen (zie eerder bericht, uiteindelijk zijn we met de verkoper niet verder gekomen). Deze is inmiddels verkocht, en wij spraken de nieuwe eigenaar. Uiteraard hebben we het schip eens grondig bekeken op gelijkenissen.
De afmetingen Zijn nagenoeg gelijk: 8,50m x 3,30m. Verder hebben we de volgende zaken kunnen bestempelen als identiek:

- Kajuit tot de mast
- Zelfde mastkoker
- Alle loosgaten bij het dek en gangboord zijn verdikt aan de binnenkant van het boeisel. Achter de zwaarden zitten 2 loosgaten naast elkaar, 1 is niet verdikt.
- Ramen zijn nagenoeg het zelfde. deze zitten iets hoger en er zitten schuifluiken voor. (de kajuit zelf is ook iets hoger.
- Het berghout is gemaakt van een kokerbalk. (zelfde maat als bij ons)
- De strijkklampen van de zwaarden zijn op exact de zelfde manier gemonteerd (halve piramide's tegen het boeisel, daar onder een stalen plaat waar de houten klampen aan gemonteerd zijn
- De luiken in het voordek (vooronder en kabelgat) zitten op +/- de zelfde plaats
- Bolders (pijp model) op het voordek zijn op de zelfde manier geplaatst op een gezette plaat

Natuurlijk zijn er ook zat dingen anders. Bijvoorbeeld de zwaarden. Wij hebben gekozen voor bredere zwaarden, en onze kluiverboom is niet topbaar, maar gestoken. En het roer bij ons, dat is van staal. Wanneer je alleen naar het casco kijkt, is er veel het zelfde. Zaken die daar aan zitten kunnen door de jaren heen makkelijk vervangen zijn, zoals bij ons de zwaarden.

De eigenaar wist te vertellen dat dit echt een Huitema is. Tenminste, dat hebben ze hem verteld bij de verkoop. Verder wist hij ook de naam nog waar het schip eerder mee rond gevaren heeft: "Vrouwe Herberta".

Dus.... Toch een Huitema?

Voor ons is het nog niet 100% duidelijk, en willen we natuurlijk ook weten wat het bouwjaar ongeveer geweest kan zijn, en welke werf haar heeft gebouwd.

Dus: Wanneer je ons wat verder kunt helpen, dan horen we het graag!

Klusdag 03 mast en giek

Op klusdag nummer drie waren de mast en giek redelijk ontdaan van hun lak door de afbijt, maar ze moesten nog wel helemaal geschuurd en voorbereid worden zodat we later met 2 componenten epoxy de kieren, gaten en spleten (door de uitdroging) dicht konden maken.

Het ging allemaal best lekker, alleen jammer dat de afzuiging van de bandschuurmachine niet werkte. Zo zat er geen zaagsel in het reservoir, maar des te meer op mijn armen (en in mn haar, neus, ogen, oren, mond...).

Ondertussen was Ferry bezig om het mastbeslag op maat te maken en om de strips tussen de ringen te bevestigen.

Gratis af te halen: complete kajuit betimmering!

"Gratis af te halen: volledig interieur voor zeeschouw van 8,50m met korte opbouw. Authentiek en compleet, zorgvuldig gedemonteerd. Van een oud vrouwtje geweest, altijd binnen gestaan. Alleen lichte gebruiksschade. Helaas zijn er geen bouwtekeningen beschikbaar."

De afgelopen twee weekenden zijn Ferry en ik bezig geweest met het verwijderen van de oude betimmering in de kajuit. De eerste zaterdag was Ferry naar een bijeenkomst van de VSRP, dus heb ik alvast zo veel mogelijk spullen uit de bankkisten gehaald en in het vooronder gelegd, zodat we zondag samen snel aan de slag konden met het slopen van de betimmering.

De volgende dag begon het slopen van de betimmering. Omdat het allemaal gammel was (en omdat toch niet alles vastgekit was), ging dat vrij vlot. Jammer dat men het handig vond om bepaalde dingen vast te schroeven van buiten naar binnen...

Aan het einde van de dag was een groot deel van de oude betimmering veranderd in een hoopje brandhout. Gevonden schatten: een tekening en een gulden.

Een week later, op 20 september, reden we met een aanhanger naar de boot om al het hout naar de stort te brengen. De kastjes die nog niet leeg waren, bevatten toch weer verrassend veel spullen. Gelukkig waren die toch aardig snel leeg en konden we de overgebleven betimmering er af halen/slaan/schroeven/trekken/scheuren. Het blijft leuk om dingen te slopen :) EN: eindelijk stahoogte!

Net voor sluitingstijd vertrokken we weer bij de stort. Daarna konden we mooi de aanhanger terug brengen om vervolgens een speciaal pakketje op te halen: Ferry had een giant "laser" besteld om te gebruiken bij de betimmering van de boot. Die konden we die zaterdag nog ophalen, zodat we die zondag meteen konden gebruiken om alvast wat lijnen uit ons ontwerp op de boot te tekenen.

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver: We gingen uitmeten of ons ontwerp voor de nieuwe betimmering inderdaad goed zou uitpakken. Ik had wel een simpel plattegrondje van de boot gemaakt (op schaal en met ruitjes-achtergrond), waar we onze ontwerpen op konden tekenen, maar de praktijk is toch altijd anders.

Alleen nog even stofzuigen, alvast wat roest krabben (waarom je geen zeil direct op de bodem moet leggen), weer stofzuigen en daarna kon Ferry zijn nieuwe speelgoed ... uh ik bedoel gereedschap erbij pakken: de kruislaser.

Oh, maar toen lag de boot te ver voorover, omdat er niets meer in de kajuit stond en de meeste spullen nu in het vooronder gelegd waren... Eerst dus weer zo veel mogelijk spullen van het vooronder naar de kajuit verhuizen, zodat de boot zo veel mogelijk 'waterpas' zou liggen (voor zover een boot dat kan ;) ). Dat de kajuitopbouw aan de voorkant iets schuin staat, dat weten we, maar dankzij de "laser" weten we nu ook dat de scheidingswand daaronder (tussen de kajuit en het vooronder) ook schuin naar binnen staat... Details...

Zoals het er nu uit ziet, past onze ideale inrichting in de kajuit en wordt het straks een prachtig interieur!

Bekijk alle foto's in het fotoalbum.

Klusdag 8 verregend

Deze week is niet veel goeds voorspeld wat het weer betreft. Omdat we toch door willen zijn we toch naar Amsterdam gereden om te doen wat haalbaar is met het weer.
 Een ritje via Vlaardingen, waar de watertank klaar lag die we besteld hadden. Jammer dat er niet voldoende slang op voorraad was, maar nu niet zo belangrijk.

Omdat het toch regende, kon ik wat piepschuim achter de betimmering weg halen, waar we nog moeten gaan lassen aan de strijkklampen. De stukken betimmering die er aan moesten geloven bestaan uit triplex, wat al redelijk los zat. Er is daarbij niets kapot gegaan. Wel zo fijn, dan kunnen we het makkelijk weer terug timmeren. Al hangt het er nu wel een beetje jammer bij....

Ellen begon met het lakwerk aan de mast en de giek. Dit werd de 3e laag, per laag wordt het mooier. Ik ben begonnen met de watertank op zijn plek te leggen, om zeker te weten dat deze daar past. Zoals verwacht, past het precies onder het bed. Als alles aangesloten is, kunnen we 90 liter drinkwater opslaan. Aan de lijst van klussen voor later kan de plaatsing van de watertank worden genoteerd.

Helaas knapte het weer niet op, en zijn we weer vertrokken. Omdat we voldoende tijd hadden, zijn we opzoek gegaan naar wat slang voor het drinkwater en nog wat staal.

 

De foto in het groot vind je in het fotoalbum van klusdag 08.

En nu... veel varen!

Genoeg geklust.

De zwaarden hangen er aan, de huiken zijn klaar en de zeilen zitten er aan. Vanaf nu gaan we eerst eens een poosje lekker varen!
De afgelopen 3 maanden hebben we natuurlijk ook wel gevaren, maar zonder zeilen en zwaarden vaar je toch een beetje met een halve boot.
Gelukkig is alles nu ongeveer compleet en goed bruikbaar dus: Gereedschap in het vet en varen maar!


Klusdag 22: Ik wil kleuren zien

Vandaag is het zo ver: de eerste laag kleuren gaat erop! Het is erg spannend, omdat we nooit eerder een boot hebben gezien met die kleuren. Ferry heeft de kleuren uitgekozen, op basis van een kleurplaat die we hebben gemaakt om te kijken welke kleuren we gingen gebruiken. Ik kon me heel moeilijk voorstellen hoe het er uit zou zien. Je bent ook vooral bezig met de details van de boot, zoals de roestplekken en dergelijke. Je neemt tijdens het klussen veel te weinig afstand om goed te zien waar je mee bezig bent. Dat geldt in ieder geval voor mij, Ferry heeft gelukkig wel het grote geheel in zijn hoofd :)

Vandaag begonnen we trouwens met een laag Black Bottom onder de boot te smeren, dus daarna hoefden we niet meer bang te zijn om vies te worden. Daarna hebben we het crème geschilderd (op de kajuit), de kuip en het motorruim in de grijze machinekamer lak,  het het geel en zwart op de zijkant. We hadden de bordeauxrode verf nog niet binnen, maar toevallig hadden we dezelfde kleur op onze nieuwe voordeur gebruikt vorig jaar. We hadden alvast wat verf om op de waterlijn te smeren (tegen het zwart aan de onderkant) en om tegen de zwarte stootrand te smeren (die zwarte balk tussen het rood en geel).

Één stuk van de romp, aan de achterkant, hebben we als proefstuk helemaal rood-zwart-geel geverfd. Dan konden we alvast een idee krijgen van hoe het eruit zou zien op de gehele boot. Het is wel even schrikken, die gewaagde kleuren, en het geel dekt niet direct optimaal (zoals iedereen die langs loopt ons ging vertellen), maar het wordt echt een mooie opvallende verschijning.

Ergens tijdens het schilderen hoor ik Ferry ineens roepen. Hij staat het voorbord rood te schilderen en heeft ineens bedacht dat het leuk is om dat uitstekende geval (met die ring er aan) geel te verven. Tuurlijk, hartstikke leuk. Het is wederom een opvallend punt aan de boot, maar ik zie deze ingeving ook vooral als teken dat het nog steeds/weer leuk is om aan de boot te werken. Het is af en toe doodvermoeiend, zeker toen we de onderkant gingen aanpakken, maar het wordt nu echt de moeite waard.

Bekijk in het fotoalbum de foto's van klusdag 22.